ورزش در ايران باستان

ورزش در ايران باستان

ايران درميان كشورهاي مشرق زمين تنها كشوري بود كه درنظام تعليم و تربيت خود بيشترين اولويت را به ورزش و تربيت بدني داده بود .

ايرانيان به اهميت و ارزش توانايي و سلامت بدن به عنوان وسيله بسيار مهمي براي فراهم آوردن ارتشي سلحشور و پيروزمند پي برده بودند . كسب قدرت و پيروزي در جنگ هدف اصلي بود و تربيت جوانان بيشتر جنبه اخلاقي و جسمي داشت تا فكري، جوانان ايراني مي‌بايست تيرانداز ، سواركار ، شجاع و راستگو باشند .

ادامه نوشته

ورزش چيست و ورزشكار كيست

هر كسي ورزش كرد ورزشكار نبوده است . زيرا در فرهنگ ما ورزشكار را حرمتي شگرف آمده است . و اين واژه دلالت بر آدمي مي كند كه ورزش كرده يا مي‌كند ، از ورزش شرف گرفته و شريف شده است ، ورزش ما راه به معبد داشته و هاله قدسي گرفته است و حرمت از نام مولاي متقيان گرفته و اين غير از ركود شكني، مدال گيري و كرسي نشيني و مانند اينهاست ، ورزشكار را نبايد از روي درجات ورزشي رده بندي كرد . حق اينست كه از روي كمالات انساني درجه بندي كنيم .

ادامه نوشته

ورزش «Sport »

ورزش «Sport  »

ورزش يكي از شكلهاي پيشرفته پديده حركت در انسان است. از نظر لغوي اسم مصدر بوده و به معناي « ورزيدن»‌ و برزيدن مصدر آن يعني كار كردن، عمل كردن، كوشيدن ، پياپي انجام دادن و رياضت كشيدن است، (خلجي ، ص 46) معادل كلمـه ورزش در زبــان انگليسـي و فرانسه sport است و در لاتين Diport و ريشه لغوي آن Diport و ريشه لغوي آن Dis Diport به معناي دگرگوني و تغيير است.

ادامه نوشته